02-12-2009 - Hoe toon ik aan dat mijn ex samenwoont?

`Ik betaal al jarenlang partneralimentatie aan mijn ex. Nu ben ik erachter gekomen dat mijn ex al een jaar heeft samengewoond. Dan hoef ik toch geen alimentatie meer te betalen?` Antwoord: Het gaat hier om `samenwonen (of samenleven) als waren zij gehuwd`. Daar is sprake van als tussen de samenwonenden een affectieve relatie van duurzame aard bestaat, waarbij de gescheiden echtgenoot en de ander elkaar wederzijds verzorgen, met elkaar samenwonen en een gemeenschappelijke huishouding voeren. Als hiervan sprake is, dan heeft de gescheiden echtgenoot inderdaad geen recht meer op alimentatie. Soms is het lastig om dat samenleven aan te tonen, maar in de volgende zaak is de alimentatieplichtige daarin geslaagd. Praktijkvoorbeeld Een vrouw en man waren getrouwd in 1978 en gescheiden in 1999. Bij de echtscheiding had de vrouw vooralsnog afgezien van partneralimentatie. In 2005 verzocht ze de rechter om 3000 euro partneralimentatie en kreeg uiteindelijk (maar met ingang van 2005) 1388 euro toegewezen. Bewijs het maar! De man was er echter achtergekomen dat de vrouw in 2002 had samengeleefd met een andere man. Doordat de vrouw was gaan samenleven, verspeelde ze daarmee haar recht om alsnog alimentatie te krijgen. De man stapte naar de rechter voor toestemming om geen alimentatie meer te hoeven betalen. De vrouw ontkende echter dat ze in die periode had samengewoond. De rechter gaf de man daarop een bewijsopdracht. Hoger beroep Hij moest met bewijzen komen dat de vrouw inderdaad had ‘samengeleefd als was zij gehuwd’. Hij slaagde in dat bewijs en de vrouw werd veroordeeld om al het geld terug te betalen dat de man had betaald aan alimentatie, nadat ze was gaan samenleven. Ondanks dat de vrouw over haar toenmalige situatie had gelogen, ging ze toch in hoger beroep. Dat was geen goed idee. Glasharde leugens Het hof moest dus dunnetjes overdoen wat de rechtbank al gedaan had. Rechters houden echter niet zo van dubbel werk, zeker niet als blijkt dat degene die in hoger beroep is gegaan, ook nog eens (aantoonbaar) glashard liegt. De man kon met schriftelijk bewijs en getuigenverklaringen (waaronder de man met wie de vrouw had samengeleefd) aantonen dat de vrouw niet de waarheid sprak. Zo was er de door een notaris in 2002 opgemaakte hypotheekakte en akte van levering met betrekking tot de gezamenlijke aankoop van een appartement. In beide akten werd ten aanzien van de vrouw en een mannelijk persoon vermeld: beiden wonende op hetzelfde adres. Echter, samenwonen betekent nog niet direct samenleven. Affectieve relatie Echter, ook aan de andere eisen was voldaan om van samenleven te kunnen spreken. Dat de vrouw een affectieve relatie had gehad, bleek uit het gegeven dat de vrouw had samengewoond met de man onder omstandigheden die niet als vriendschappelijk waren aan te merken. Dat de affectieve relatie van duurzame aard was, volgde uit het feit dat de vrouw en man samen een nieuw appartement hadden gekocht. Wederzijdse verzorging De wederzijdse verzorging bleek uit de eigen verklaringen van de man en vrouw: ‘Wij deden alles samen. We kochten samen de boodschappen, niet altijd maar de meeste boodschappen wel. Als we de boodschappen haalden dan deelden we de kosten`. Ook was er een gezamenlijke rekening. Op basis van alle bewijzen was het overduidelijk dat dit hoger beroep gedoemd was te mislukken. Bron: Gerechtshof Arnhem, 29 september 2009, LJN BK3965

Deze pagina afdrukken