29-04-2010 - Co-ouderschap en verhuizing

Bij een co-ouderschapsregeling is een regelmatig contact tussen ex-partners een vereiste. Vaak wonen zij ook bij elkaar in de buurt om de regeling goed te laten verlopen. Als één van de partners nu met de kinderen wil verhuizen, bijvoorbeeld om samen te gaan wonen met de nieuwe partner, welke rol speelt het co-ouderschap dan in de afwegingen van de rechter om de verhuizing toe te staan? Afweging van alle belangen bij verhuizing De meeste ouders houden na scheiding gezamenlijk gezag over hun kinderen. Dit betekent dat zij elkaar moeten inlichten over belangrijke beslissingen over de kinderen. Een verhuizing van de kinderen naar een andere woonplaats valt hier ook onder. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij één van beide ouders. Degene bij wie de kinderen de hoofdverblijfplaats hebben beslist in het algemeen waar de kinderen verblijven. Volledige vrijheid heeft de verzorgende ouder niet: uit de jurisprudentie blijkt dat de belangen van alle partijen afgewogen dienen te worden bij het maken van een verhuisbeslissing. Uit een uitspraak van de Hoge Raad uit januari 2009 blijkt dat bij een verhuizing van de verzorgende ouder bij wie het kind de hoofdverblijfplaats heeft niet alleen het belang van het kind wordt afgewogen maar ook het belang van de vader en de moeder bij de verhuizing. In dat specifieke geval wogen de nadelen van de kinderen bij een verhuizing niet zwaar genoeg om de hoofdverblijfplaats van de kinderen te wijzigen naar de niet-verhuizende ouder. De kinderen verhuisden mee met de moeder. Welke belangen weegt de rechter af? Met welke afwegingen houdt de rechter in het algemeen rekening? Dit is bij elk geval anders, maar bij de kinderen speelt vooral het belang om in dezelfde vertrouwde omgeving te blijven. Bij de verhuizende ouder is dit bijvoorbeeld de noodzaak om te verhuizen. Co-ouderschap en verhuizing Co-ouderschap betekent naar zijn aard dat de ouders de kinderen ongeveer de helft van de tijd bij zich hebben. De intensiviteit van de regeling houdt vaak al in dat de ouders dicht bij elkaar wonen, omdat het anders logistiek erg lastig te realiseren is. Wat houdt dit in wanneer de ouder bij wie de kinderen de hoofdverblijfplaats hebben, wil verhuizen? Dit hangt wederom af van de omstandigheden. Uit de jurisprudentie blijkt dat rechters bij een goed functionerend co-ouderschap terughoudend zijn in het wijzigen van een dergelijke regeling. Het bestaan van een co-ouderschap is een argument dat wordt meegenomen in de afweging van de belangen van partijen. Bijvoorbeeld in het geval waarin de moeder niet voldoende heeft aangetoond dat de verhuizing met het oog op het bestaande co-ouderschap haar enige alternatief is. Het contact met de vader zou drastisch verminderen en dit achtte de rechtbank niet in het belang van het kind (Rb Haarlem, 16 juli 2009). Zie ook Rb Utrecht (18 augustus 2006) waarin ondanks de korte duur van het co-ouderschap de rechtbank er de voorkeur aangaf boven een verhuizing van de moeder deze regeling in stand te houden. Hier speelde ook het belang van de kinderen om in hun vertrouwde omgeving op te groeien. Conclusie Bij een goed functionerend co-ouderschap zal de rechter terughoudend zijn met het toewijzen van de verhuizing met de kinderen. Het belang van de niet-verhuizende ouder die de kinderen regelmatig bij zich heeft en de vertrouwde omgeving van de kinderen die ook als deel van het co-ouderschap gezien kan worden (de ouders blijven immers vaak bij elkaar in de buurt wonen) liggen vaak zwaar in de weegschaal.

Deze pagina afdrukken