02-04-2009 - Kinderalimentatie gaat vóór partneralimentatie

In een echtscheidingsprocedure kan er zowel een bijdrage in de kosten van levensonderhoud van de ex-echtgenoot worden verzocht, als een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van kinderen. Sinds 1 maart geldt daarbij het belangrijke uitgangspunt dat kinderen én stiefkinderen jonger dan 21 jaar voorrang hebben op de ex-echtgenoot. In veel ontbonden huwelijken is er sprake van één kostwinner, of van tweeverdieners van wie de één beduidend meer verdient dan de ander. De niet verdiende echtgenoot of de minder verdiende echtgenoot zal vaak aanspraak maken op zowel partner- als kinderalimentatie. Echter, een echtscheiding brengt bijna altijd met zich mee dat de ex-partner er beiden financieel op achteruit gaan. Ondanks de wellicht goede intenties van scheidende echtgenoten, laten de inkomsten niet toe dat er op de oude voet - maar dan door beiden afzonderlijk - verder geleefd kan worden. Hoe moet hier mee om worden gegaan? Vaak is er niet voldoende draagkrachtruimte is om zowel de (aanvullende) behoefte van de ex-partner, als de behoefte van de kinderen te voldoen. Aan wie geef je dan voorrang? In een echtscheidingsprocedure en tijdens een mediation traject blijkt dat de onderhoudsplichtige vaak de voorkeur geeft aan kinderalimentatie. Gevoelsmatig wordt er liever betaald voor de kinderen. De oude wet De wet gaf in artikel 1:400 (oud) een globale rangorde tussen de onderhoudsgerechtigden: de verplichtingen tegenover (ex) echtgenoot, ouders en (stief) kinderen gaan vóór de verplichtingen tegenover de schoonfamilie. Artikel 400 Indien een persoon verplicht is levensonderhoud te verstrekken aan twee of meer personen, en zijn draagkracht onvoldoende is om dit volledig aan allen te verschaffen, hebben zijn echtgenoot, zijn vroegere echtgenoot, zijn geregistreerde partner, zijn vroegere geregistreerde partner, zijn ouders, zijn kinderen en stiefkinderen voorrang boven zijn behuwdkinderen en schoonouders. De wet liet zich echter niet uit over de vraag welke verplichting voor diende te gaan: die van een ex echtgenoot of de bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van kinderen. In de praktijk werd er veelal uitgegaan van een feitelijke prioriteit van kinderalimentatie. Vaak werd in een echtscheidingsprocedure, zodra helder werd dat er bij een onderhoudsplichtige niet veel te halen was, volstaan met het verzoeken van kinderalimentatie. Deze prioriteit was echter, zoals blijkt uit de wettekst van artikel 1:400 BW (oud )niet op enige wettelijke bepaling gegrond. Sterker nog, in de jurisprudentie is deze prioriteit juist uitdrukkelijk verworpen. De Hoge Raad heeft herhaalde malen te kennen gegeven dat er geen prioriteit moet worden gegeven aan kinderalimentatie boven de alimentatie voor een ex echtgenoot. De nieuwe wet sinds 1 maart Sinds 1 maart jl. is er geen keuzemogelijkheid meer. Is er sprake van meerdere onderhoudsverplichtingen, dan hebben kinderen én stiefkinderen die de leeftijd van 21 jaar nog niet bereikt hebben voorrang boven alle andere onderhoudsgerechtigden. Artikel 400 lid 1 Indien een persoon verplicht is levensonderhoud te verstrekken aan twee of meer personen en zijn draagkracht onvoldoende is om dit volledig aan allen te verschaffen, hebben zijn kinderen en stiefkinderen die de leeftijd van een en twintig jaren nog niet hebben bereikt voorrang boven alle andere onderhoudsgerechtigden en hebben zijn echtgenoot, zijn vroegere echtgenoot, zijn geregistreerde partner, zijn vroegere geregistreerde partner, zijn ouders en zijn kinderen en zijn stiefkinderen die de leeftijd van een en twintig jaren hebben bereikt voorrang boven zijn behuwdkinderen en zijn schoonouders. De op 1 maart 2009 in werking getreden Wet voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding heeft door het opnemen van deze voorrangsregel een heldere prioriteit gegeven aan de kinderen en stiefkinderen.

Deze pagina afdrukken